اشعار و نوشته های سید مهرداد شبیری

اگه یه روز به خدا,می رسید دستای من

بش میگفتم خودتا,یه لحظه بگذار جای من

بشین اینجا و ببین,چقدر این دنیا بده

بشین اینجا و ببین,سر من چی اومده

این چه دنیایی ساختی,این چه رسم روزگار

که همه غماش و درداش,سر عاشقا هوار

مگه ادعا نداری,که خودت عاشق مایی

من دارم میمیرم اینجا,عاشق من پس کجایی؟

تا حالا شده که زیر,بار غم ها کم بیاری؟

تو که ادعاشا داری,تاحالا شده بباری؟

شده رویای من هر شب,تو را از خواب بپرونه؟

شده از همه ببری؟شده بت بگن دیوونه؟

*....

*....

تو که اینا خوب میدونی,اونا بیشتر از تو میخام

بگذر از این من و بگذار,دستاشا میون دستام

تو را به خدا خدایا,تو را به اشک من این بار

جا بده منو تو قلبش,اونا واسه من نگهدار