تقدیم به تویی که دوستت دارم!


بر لبم قند بی بدل مگذار

شهد نه!شیره نه!عسل مگذار


لب مضمون سرات را بردار

روی دستان من غزل مگذار


تویی آباد و عشق ویرانیست

پای خود را بر این گسل مگذار


راهی راه شو ، برای من

هیچ راهی به آن بغل مگذار


آری زیبایی،عشق من کمِ توست

پیش چشمان من علل مگذار


برو زیبای من بس است برو!

ضجه های مرا محل مگذار


تو که عزای عالمی،خود را

هم ردیف من هبل مگذار


زنده باشم تو بشکنی؟هرگز

ای معلق ترین اجل مگذار