محکم باش

دلم گرفته هوای بهار کرده دلم

هوای گریه ی بی اختیار کرده دلم

رها کن از لب بام آن دو بافه گیسو را

هوای یک شب دنباله دار کرده دلم

                                                               سعید بیابانکی

بیا به روی لبم رعشه های یک غم باش

بیا دوباره به چشم من اشک نم نم باش

به هیچ کس نرسیدم چو کوهسار به کوه

تو سر بزن به دل من،بیا تو آدم باش

دوباره زخم تو سر باز کرده در شعرم

به غمزه ی نمکینت بیا و مرهم باش

بیا به سنگ غرورت دل مرا بشکن

برای آفیتم آتش دمادم باش

بیا به یک"نه"دیگر بکش امید مرا

تبر بزن به تن من،نترس،محکم باش