به نام پدر

به نام پدر    به نام پسر          و روح  خراب       ما و تبر

و قصه ی ما   عذاب و عذاب   غریبی و درد   و قصه به سر

تبر بزنید   به ریشه ی من   که سرنگذاشت   به حکم سفر

سفر شد و رفت   و ماندم و آه   که رفت و نماند   که پر شد و پر

کشیدن او   غم است و مدام   همیشه و حال   چو جامه به بر

غزل به غزل   شکستم و اشک   چکید و چکید   ز دیده ی تر

و تا به سحر    و تا به سحر   و تا به  سحر    و تا به سحر