تقدیم به استاد محمد مستقیمی...


باز خوابیده روی قیر سیاه

باز بر بام خانه چشم به راه


باز هم این شب بهار آلود

باز صدها ستاره و یک ماه


باز درگیر خاطراتی تلخ

باز هم دل خراب و عقل تباه


باز هم یاد لحظه ی رفتن

من پر از اشک و هق هق و تو نگاه


باز هم صبح،باز هم گریه

باز افسوس،باز حسرت و آه